Aan Tafel: Tussen trauma en troost

Toneelhuis en ARIA organiseren een Aan tafel over verdriet en verlies. Hoe kunnen we omgaan met verdriet en verlies? We leven in een samenleving waarin er veel over pijn gesproken wordt en waarin er veel leed in beelden getoond wordt. Het woord trauma is alomtegenwoordig. Maar we verleren dat verdriet traag is en troost nog trager. Dat er tussen die twee een tijd ligt die je niet kan overslaan zonder dat er iets achterblijft dat je niet meer terugkrijgt.  Wat vroeger werd opgevangen door rituelen, buren, gebeden, verhalen, muziek en gewoon door bij elkaar te zitten zonder iets te zeggen, is vandaag een privézaak. Iets dat je alleen en in stilte moet uitzoeken. Wie het te lang bij zich houdt, wordt verdacht van een gebrek aan veerkracht. Maar misschien zijn we net niet veerkrachtig genoeg omdat we pijn niet meer samen mogen dragen. Tegen die tijdgeest in maakt Lisaboa Houbrechts met de voorstelling Siddhartha een groot gebaar. Centraal in de voorstelling staat een idee dat deze namiddag draagt. Houbrechts spreekt over Siddhartha als iemand die haar innerlijke stem omtovert tot een radicaal gebed. Dat is geen vroom gemurmel. Geen vlucht naar binnen, geen privéspiritualiteit die de wereld de rug toekeert. Het is de houding waarin iemand eindelijk durft te luisteren naar wat er werkelijk omgaat, van binnen en rondom. Zonder de pijn weg te duwen. Zonder drama. Zonder de gemakkelijke woorden die de tijd aanreikt.