Wat Macy weet

Ik weet: er zijn de oceanen: de Atlantische en de Indische, de Noordelijke IJszee daar en de Zuidelijke daar en de grote en de Stille daar de grote en de stille daar de grote daar de stille ik weet dat de stille niet zo stil is en de grote niet zo groot (zo groot ongeveer) ik heb zijn handen dat zegt mijn moeder en ze zegt het luid je hebt zijn handen en zijn ogen je hebt zijn neus ook de stille zegt het luid en ik weet het zijn mijn handen, mijn ogen, mijn neus maar dat zeg ik niet Macy weet veel. Ze kent de namen van de oceanen, de seizoenen en de namen van de vogels. Maar wat er zich afspeelde tussen haar vader en haar moeder, daar heeft ze het raden naar. Dus maakt Macy haar eigen versie. Wat Macy weet gaat over wat moeders en vaders vertellen wanneer ze het zelf niet meer weten, over verhalen om de leegte te vullen, over week om week iemand anders zijn en het belang van weten waar je hoofd staat.