Nu is het nog rustig

In deze familievoorstelling zien we volwassenen die in sneltreinvaart door hun persoonlijk leven razen. Ze rennen, in de weinige tijd die ze nog hebben, van gebeurtenis naar gebeurtenis. Er wordt geflirt, gekibbeld, gelachen en gehuild. In dit op hol geslagen drama wisselen hoge pieken en diepe dalen elkaar in een duizelingwekkend tempo af. Alles in een koortsachtige poging om een onuitwisbare indruk achter te laten. En dat terwijl ergens in een uithoek van ons blikveld iets anders lijkt te bewegen. Het gaat tergend traag, maar er is onmiskenbaar iets aan het gebeuren. Maar daar hebben deze 18-plussers geen tijd voor. Ze moeten door! De volgende bijzaak schreeuwt alweer om hun aandacht. Kan iemand hen misschien helpen? Behoudt iemand hier wel het overzicht? Zijn er misschien kinderen in de zaal?