The Seven Year Itch

Wat als Marilyn Monroe het nieuwe millennium had gehaald? In haar boek Pose (2023) bedenkt criticus en essayist Basje Boer wat voor rollen moderne regisseurs zoals Quentin Tarantino voor Monroe geschreven zouden hebben. Haar voorspelling? Gelaagde meta-rollen vol slimme knipogen naar haar persona, dat meestal leunt op haar sex appeal en blond kapsel. Geen vreemd gedachte-experiment. Billy Wilder speelde in zijn romcom THE SEVEN YEAR ITCH immers al met dat idee: een subtiel grapje waarin de hoofdpersoon doodleuk pretendeert dat de mysterieuze blonde schoonheid boven zijn appartement wel eens Marilyn Monroe zou kunnen zijn. Dat speelse is slechts een van de vele redenen die THE SEVEN YEAR ITCH tot een klassieker maakt. Het idee dat monogame relaties na zeven jaar in een dipje belanden, is een andere. Zeker als je aan die insteek een New Yorkse zomer in de jaren 1950 toevoegt, en een uitgever die rustig wil doorwerken terwijl zijn gezin op vakantie is. Alleen: als hij zijn bovenbuurvrouw ontmoet, de échte Marilyn Monroe die haar eigen look-a-like speelt, slaat zijn fantasie op hol. Niet gek, natuurlijk. Hou je hoofd maar eens koel als de witte jurk van je charmante buurvrouw onverwacht opwaait boven een metro-rooster. Met inleiding van de Nederlandse schrijfster en cultuurcriticus Basje Boer. Aan de hand van een van haar favoriete films met Marilyn Monroe neemt ze ons mee in de wereld van dit onvergetelijke icoon. Hoe is onze blik op Monroe veranderd, en hoe kijken we...