Van de meer dan twintig klavierconcerti die Wolfgang Amadeus Mozart componeerde, staan er slechts twee in mineur. Het
Klavierconcerto nr. 24 in c, KV 491
geldt als een van zijn meest geavanceerde werken in het genre, innig bemind door Ludwig van Beethoven en Johannes Brahms. Mozart voltooide het in maart 1786, vlak voor de première van
Le nozze di Figaro
. Twee werken die elkaar flankeren in de Köchel Verzeichnis, maar die totaal verschillen: de opera juicht, het concerto broeit. Het
Klavierconcerto nr. 21 in C, KV 467
, ontstond een jaar eerder, in maart 1785. Mozart is dan begin dertig en staat op het toppunt van zijn kunnen. Tussen de twee pianistieke mijlpalen laat Haydn de zon opgaan met zijn sprankelende
Symfonie nr. 6 ‘Le matin’
. Canonieke klassiek is het, in uitstekende handen bij het gouden tweespan Il Gardellino & Pashchenko: klaterende contrasten, brio zonder pretentie en eindeloos vertellend vermogen.